जिन्दगीमा नौलो काम गर्न सकिएन,

जीबनसँगै बैराग चल्दा मर्न सकिएन ।।

बाउ आमाले जुराएको "टिका" मात्र भईयो,

परिश्रमले नौलो रंग भर्न सकिएन ।।

मनभित्र पिरतीको आगो दन्केपनि,

यथार्थमा प्रितीखोला तर्न सकिएन ।।

एकान्तमा दिनरात उनकै नाम जपेपनि,

थाहै नपाइ उनको दिलमा र्सन सकिएन ।।

भोक प्यासले सताएर विकराल हुदा,

उनको मनको "मिठो घाँस" चर्न सकिएन ।।

जीउ सुकाइयो, एकान्तमा केबल उनकै सम्झनामा,

सुहागमा चिम्टी सिन्दुर र्छन सकिएन….

जीवनसँगै बैराग चल्दा मर्न सकिएन ।।

…उत्सुक…२०६२ चैत्र २०